Een nieuwe wereld

Thoughts about life

20 | 03 | 2020

Het is een rare tijd. De wereld zit ‘op slot’. En hoewel dat aan mijn leven als thuiswerkende introvert eigenlijk weinig verandert, voelt toch alles anders. De paniek die ik initieel voelde is weggeëbt. Ik vreesde (toch stiekem wel een beetje, ergens in een hoekje van mijn hoofd) voor apocalyptische taferelen, voor lege supermarkten, voor rellen en inbraken. Ik was vooral bang voor de reactie van de mens, en daarnaast óók om zelf ziek te worden. Om als astmapatiënt met een dubbele longontsteking op een overbevolkte Intensive Care te belanden, of om geen afscheid te kunnen nemen van mijn ouders, die nog véél te jong zijn om te sterven.
Het meest surrealistische aan de situatie is misschien nog wel dat dit allemaal ineens reële angsten zijn.

Maar na een aantal dagen van stress en een soort van ‘lockdown’ in mijn eigen mind, ben ik weer positief. Ook dit is leven. Het leven heeft waarde omdat het eindig is. Omdat er altijd het risico bestaat dat het morgen voorbij is.
Ook dit is de natuur. De balans.
En hoewel ik het niemand gun iemand te verliezen, is alles in de wereld nog steeds gewoon ‘zoals het hoort’. Meer misschien nog wel dan voorheen. En dat zegt veel over de manier waarop we leven.

Wat we voor het klimaat niet konden, lijkt ineens zo simpel als we veel persoonlijker, en van veel dichterbij geraakt worden.


Don’t get me wrong, ik bevind me stevig in team #staytthefuckhome. En gelukkig doen velen dat ook. Wat we voor het klimaat niet konden, lijkt ineens zo simpel als we veel persoonlijker, en van veel dichterbij geraakt worden. Minder kopen, minder rijden, minder vliegen, minder vervuilen. Leven met minder geld – consuminderen. Het ‘openbare leven’ dat abrupt tot een halt is gekomen is in zekere zin precies het leven dat zo verwoestend is voor de planeet. Een geluk bij een ongeluk, of misschien wel : de onvermijdelijke balans.

Het voelt een beetje vreemd, om op zoek te blijven naar positiviteit in een tijd waarin zovelen in paniek verkeren. Alsof een shift in focus betekent dat ik het probleem de rug toekeer. Maar ik wil graag iets doen, en met panikeren help ik niemand.
Misschien is dit onze wake-up call – ik hoop het van harte! Maar een nieuwe wereld kunnen we niet opbouwen vanuit angst. Dus blijf ik doen wat ik doe: spreading love for the earth and everything that lives.


PS. De afgelopen maanden ben ik meer gaan schrijven. Het brengt me rust en inzicht. Schrijven laat me even stil staan – en over-elkaar-buitelende gedachten vinden één voor één een weg naar het papier (of soms ook mijn scherm). Ook het later nog eens teruglezen van wat er nu eigenlijk allemaal door mijn hoofd gaat is soms heel verhelderend. Ik herken patronen en processen, en langzaam valt alles op zijn plaats.
Mocht jij ook meer willen schrijven; ik deel de komende tijd met regelmaat schrijf- (en creatieve) opdrachten op mijn Facebook-pagina @StudioSarie.
Mijn eigen dagboek-schrijfsels lees je hier op mijn blog onder de tag #dagboek.

PS2. Minder mails van mij ontvangen? Als je deze blog in je mailbox ontvangt, en dat eigenlijk niet wilt, zou ik je aan willen raden je uit te schrijven voor mijn blog en in plaats daarvan in te schrijven voor mijn nieuwsbrief welke ik ongeveer eens per maand verstuur.
Vind je het juist leuk mijn gedachtespinsels op de voet te volgen? 🙂
Klik dan hieronder op “Volg StudioSarie”.

Follow StudioSarie on WordPress.com

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.